logo

Poprostu nadludzie !

Aadaaam Mmichnik- nadredaktor "GW"

Helena Łuczywo. Genetyczna komuna czyli dziedzictwo KPP i posowieckiej cenzury

 

Dawid Warszawski czyli "Kostek" syn agenta NKWD. Jak kazdy z nazwiskiem miasta ma swoje korzenie w ziemi obiecanej

 

Stefan Szechter oprawca stalinowski Polskich Patriotów nie do ruszenia ze Szwecji

 

Kolezanka po fachu Stefana Helena Wolińska obecnie nieżyjąca juz oprawczyni (zmarła w Angli) Tej także nie mozna było ruszyć.

 

Tylko wspólna religia, wspólna wiara wspólny kibuc i obca kasa wraz z innym majątkiem gwarantem sukcesu

 

Waldek K- czyli Waldemar Kuczyński specjalista od przekształceń własnościowych Waldek K ,potrafił przekształcać cudzą własność na swoją. (luksusowe mieszkanie w warszawie wykupione z majatku komunalnego) Waldek K jest dzis specjalistą od plucia Polakom w twarz.

 

I w końcu aŁtorytet aŁtorytetów Tadek -błyskawica- Mazowiecki. nareszcie! .. NASZ! ...Góral ..

Wszyscy Ludzie "Gazety Wyborczej"

(foto. HuBar; creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5/deed.pl)

Kierownictwo "Gazety Wyborczej" od początku jej istnienia miało jeden cel: wychować i ukształtować nowe pokolenie. Dlatego, tworząc redakcję, sięgnięto głównie po psychologów i socjologów. Nie było między nimi żadnych sporów ideologicznych z prostego powodu - większość szefów "GW" wywodzi się z jednego środowiska: członków Komunistycznej Partii Polski i komunistycznego aparatu władzy.

"GW", powołana do istnienia przy Okrągłym Stole, z założenia miała być gazetą polityczną. Do dziś pracują w niej byli posłowie Adam Michnik, Witold Gadomski, Mirosław Czech i Waldemar Kuczyński. Ideologiczną linię pisma nakreślił na samym początku Michnik. Napisał, że największym zagrożeniem dla Polski są trzy fundamentalizmy: religijny, moralny i narodowy.

"Rozszyfrowując >fundamentalizmy< Michnika, okazuje się, że są to odwieczne ideały Polaków: Bóg, Honor, Ojczyzna" - napisał niedawno w "Codziennej" Jan Pospieszalski, przypominając swoisty manifest naczelnego "GW".

Społeczni inżynierowie

Adam Michnik i jego zastępczyni Helena Łuczywo w chwili powstawania "GW" mieli niewiele ponad 40 lat. Wychowani w PRL-u, wywodzili się z rodzin z komunistycznymi korzeniami.

Helena Michnik, matka naczelnego "GW", zakładała komunistyczne organizacje młodzieżowe, a ojciec, Ozjasz Szechter, w II RP był skazany i siedział w więzieniu za działalność przeciwko państwu polskiemu. Działacze KPP często zwracali się przeciwko Polsce, wykonując polecenia z Moskwy. Chcieli m.in. oderwania Śląska i przyłączenia go do Niemiec (co ciekawe, teraz "GW" aktywnie wspiera separatystyczny Ruch Autonomii Śląska). Po wojnie Helena Michnik wykładała historię, a Ozjasz Szechter został dziennikarzem.

Ojciec Heleny Łuczywo Ferdynand Chaber, jako "Bolek" działał w KPP i także został skazany za działalność przeciwko Polsce. Okres II wojny światowej spędził w ZSRS, a w 1945 r. zaczął pracę w cenzurze. Potem, aż do emerytury, pracował w KC PZPR - był m.in. zastępcą kierownika Wydziału Propagandy.

"Nie można się dziwić, że ona ze swoim zapleczem kulturowym i genetycznym nie była specjalnie wrażliwa na to, że mordowano księży po roku 1981, czy że gen. Fieldorf był ofiarą mordu sądowego, w którym brała udział sędzia Wolińska. Misją Łuczywo było ratowanie sędzi Wolińskiej i wszystkich, obojętnie jak zapisanych w historii, Polaków żydowskiego pochodzenia przed jakimkolwiek nieszczęściem" - tak mówił o niej dziennikarz Michał Cichy po odejściu z "GW" w demaskatorskim wywiadzie dla "Dziennika" w 2009 r.

Konstanty Gebert, ps. "Dawid Warszawski", od 1989 r. należał do najbliższych współpracowników Michnika. Sławomir Cenckiewicz ujawnił, że ojciec Geberta był agentem wywiadu ZSRS. Z kolei matka Krystyna Poznańska wieloletnia dziennikarka PAP, przed wojną działała w młodzieżówce KPP, a w czasie wojny była w wojsku instruktorką propagandy. W 1944 r. została najpierw współpracowniczką, a później funkcjonariuszką Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego - współorganizowała UB w Rzeszowie.

Krystyna Naszkowska to kolejna osoba z zespołu "GW", powiązana rodzinnie z aparatem komunistycznej władzy. Córka gen. Mariana Naszkowskiego, przedwojennego działacza KPP, a po wojnie m.in. szefa Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu, ambasadora w ZSRS, wiceministra obrony i szefa Głównego Zarządu Politycznego Ludowego Wojska Polskiego.

Komunistyczne korzenie ma także, znana z reportaży o Jedwabnem Anna Bikont, od której Bronisław Komorowski wynajmował mieszkanie na potrzeby kampanii prezydenckiej. Jej matka, Wilhelmina Skulska, była wieloletnią dziennikarką organu PZPR-u "Trybuny Ludu".

W ścisłym kierownictwie "GW" znalazł się także Ernest Skalski ps. "Alski" i "Bem", który według dokumentów IPN-u, był zarejestrowany jako tajny współpracownik SB.

Szefem portalu internetowego "Gazety" jest Edward Krzemień, syn Ignacego Krzemienia, który jako obywatel sowiecki w latach 30. walczył w Hiszpanii w XIII Brygadzie. Była to jednostka zorganizowana przez Komintern i sowieckie służby bezpieczeństwa - NKWD. Po wojnie pracował w komunistycznym aparacie represji, a później w MSZ-cie.

Najważniejsze funkcje redaktorskie w "GW" powierzono ludziom z wykształceniem psychologicznym (Piotr Pacewicz, Anna Bikont, Dawid Warszawski) i socjologicznym (Rafał Zakrzewski, Agnieszka Kublik). Sądząc po wyniku wyborczym partii Palikota, cel założony 22 lata temu - wychowanie nowego pokolenia "GW" - udał się połowicznie.

Redaktorzy-politycy

Dziennikarzami "GW" są dziś osoby, które zasiadały wcześniej w ławach sejmowych. Adam Michnik był posłem Unii Demokratycznej. Złożył jedną interpelację, która dotyczyła zaopatrzenia w wodę mieszkańców Radzionkowa. Jako poseł w sejmowych wystąpieniach bronił partyjny establishment przed odebraniem przywilejów.

Mirosław Czech, obecny komentator "GW", także był posłem UD, a później Unii Wolności. W 2001 r. wyborcy nie chcieli na niego zagłosować i został publicystą gazety Michnika.

Mało kto pamięta, że czołowy komentator ekonomiczny "GW", Witold Gadomski, obok Donalda Tuska był jednym z założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego i zasiadał w Sejmie. Był jednak mało aktywnym posłem - nie złożył ani jednej interpelacji czy zapytania.

Inny komentator "GW", Waldemar Kuczyński, w rządzie Tadeusza Mazowieckiego pełnił funkcję ministra przekształceń własnościowych. Głośna była sprawa przyznania mu luksusowego, ponad 100-metrowego lokalu, który później pozyskał na zasadach wykupu mieszkań komunalnych.

Zastraszyć przeciwników

Interesów "Gazety" i Agory - koncernu, który wydaje "GW" - broni Piotr Rogowski, wcześniej orzekający w warszawskim sądzie. Jeszcze jako sędzia żalił się na łamach "GW" na fatalne warunki pracy.

W pierwszej połowie lat 90., po jego przejściu do "Agory", do sądów zaczęły płynąć pozwy koncernu i "GW". Jedną z pierwszych spraw było pozwanie w 1994 r. dwóch łódzkich gazet w związku z publikacjami "GW" na temat Nicolo Grauso, który ubiegał się o koncesję telewizyjną (ostatecznie dostał ją Zygmunt Solorz). Od tego momentu Michnik zwalcza przeciwników, masowo pozywając ich lub strasząc pozwami.

Rogowski jest autorem słynnego oświadczenia z 2005 r., w którym grozi procesami każdemu, kto opublikuje stenogramy podsłuchów, które SB zainstalowała w warszawskim mieszkaniu Michnika.

Jak wynika z "Raportu o zagrożeniu wolności słowa w Polsce w latach 2010-2011" Stowarzyszenia Polska Jest Najważniejsza, w ciągu jednego roku do sądów wpłynęło ponad 20 pozwów Agory, "GW" lub Adama Michnika.

Cały tekst ukazał się w wydaniu "Gazety Polskiej Codziennie"


Ocena: 2206 474
Głosów: 2680
8236 odsłon

Komentarze: 0

Dodaj swój komentarz Zwiń komentarze
Brak komentarzy

antydotum@optonline.net