logo

 

Unde Venistis - Skąd przychodzisz

By spojrzeć na siebie z perspektywy  wieczności potrzeba nam  dystansu do samych  siebie. Nasza osobowość gnieździ  się w zakamarkach duszy i zmierza zawsze  do świata  mikro w którym  istnieje wyłącznie  materialna egzystencja.

Ten mikro świat  naszej egzystencji jest wypełniony po brzegi wszystkim co o nas  stanowi a jego przestrzeń rozszerza się jak kosmos, ciągle  tworząc  nowe miejsce dla zdarzeń przyszłych...

Tak oto człowiek jest zawieszony pomiędzy niebem a ziemią. Pomiędzy niebem i ziemią jest wystarczająco dużo przestrzeni  by w niej mogła  rodzić się i rozkwitać miłość , która ze swej natury jest obecna poza ciałem  będącym  tylko jej przekaźnikiem i  środkiem wzniosłej  komunikacji.

Tam gdzie jest miłość cały świat, zarówno ten w skali makro jak i mikro wypełnia się  stanem osobliwości   jaki na całe  nasze życie  pozostaje  w nas i będzie z nas emanować   aż po wieczność , aż po reliktowe promieniowanie tła.

Z  miłości  rodzi się  szczęście,  które  nie ma   stopniowania.  Miłość jest   permanentna  jak wieczność, jak przeszłość  nie zmienna,  nie zależna ani od czasu ani od przestrzeni  i  unosi  się cudem nad otchłanią.

Z ziemią łączy ją mocno pragnienie trwania, pożądanie i tęsknota . Z  niebem zaś chęć darowania siebie i  wypełnianie  sobą  tej nowo powstałej  przestrzeni  zamykającej się  wspólnie i osobno w każdym z nas.

Wystarczy złączyć ze sobą dwoje rąk  by stworzyć taką  przestrzeń , która już pozostaje na zawsze, wystarczy  zespolić się w jedno  by sens miłości objawił się całym swoim pięknem  i mocą  dopełniając już tylko do końca obie dusze w których zakamarkach  mieści się nasza  osobliwość....

Niezgłębioną zaś tajemnicą jest to , gdzie znajduje się ta iskierka rozpalająca dwa serca  jednakowo spragnione miłości.

Poza materialna  miłość, by zaistnieć  potrzebuje materialnego piękna  ciała i niematerialnego  piękna  duszy.

Ciało i dusza stanowi pełnię bytu. Bez tego piękna, które tkwi w nas, miłość zaistnieć nie może, bo tylko tam gdzie  dobro, prawda i piękno może wskrzesić się, ta iskra aż tak rozpalająca dwa serca.

Miłość jest ponadczasowa , uskrzydla jednakowo zarówno tych co dopiero zaistnieli  jak i tych którzy już gasną.....

Miłość jest źródłem życia  bo sprawia, że wszystko w nas  tętni życiem  a każda komórka  raduje sie z niej  i trwa w swym metabolicznym zachwycie.

W obliczu  zapraszającej nas miłości pozostaje nam tylko ustalić co tak naprawdę  jesteśmy w stanie dla niej zrobić .. Każde  serce bije bardzo mocno ... i bije dla miłości...  a ona jest  w  stanie  całkowicie je zatrzymać .... kiedy tylko zechce....

Miłość nie potrzebuje bezgranicznego zaufania bo jej moc unicestwia wszelkie wątpliwości .

Szczęście ma swoje źródło w miłości i dlatego  nie da się jego nikomu narzucić ani zabrać . Ono rodzi się w nas i dla nas i może trwać tylko wtedy jeśli możemy współdzielić go z miłością z której zostało zrodzone.

Tylko tak miłość i szczęście  może trwać aż do  ostatniego oddechu.


Ocena: 582 103
Głosów: 685
1393 odsłon
Brak komentarzy