Środa 11 Listopada 2026 r.

Zbrodnia Niedoskonała

Jeśli Bóg chce kogoś ukarać, najpierw odbiera mu rozum” – mówi stara maksyma.

To właśnie wydarzyło się w Polsce, gdzie znaczna część społeczeństwa, tracąc instynkt samozachowawczy, oddała swój głos na partię zbrodniczą oraz na człowieka, który dla wielu stał się symbolem całkowitego upadku – Donalda Tuska.

Kluczowe pytanie w tym momencie brzmi: dlaczego tak się stało? Czemu ludzie – wbrew logice – zagłosowali przeciwko własnym życiowym interesom, działając wprost nawet przeciw własnemu instynktowi przetrwania?

Odpowiedź może wydawać się brutalna, ale nie powinna nikogo zaskoczyć: oni nie głosowali przeciw sobie. Głosowali z pełną premedytacją – dla własnego zysku i bezpieczeństwa.

Przekrój tych, którzy poparli zbrodniarzy dając im mandat i władzę nad sobą wskazuje jasno na to, że tę grupę łączą z bandziorami ścisłe powiązania z przeszłości oraz spuścizna interesów tamtych lat jaka przetrwała do dziś.

To ci, którzy w czasach transformacji ustrojowej uwłaszczyli się na majątku narodowym, na naszej wspólnej własności, To beneficjenci systemu, którzy zbudowali swoje fortuny na korupcji a fundamenty dzisiejszych imperiów biznesowych zbudowali z udziałem działań przestępczych, oszustw, wymuszeń, rabunku a nawet zabójstw.

Taki elektorat stanowi co najmniej 30-to procentową bazę naszego społeczeństwa co stanowi 100% wyborców KO i kaszubskiego zbrodniarza.

To w zupełności wystarczyło, by wykorzystując system wyborczy uknuty jeszcze przy Okrągłym Stole, polityczna władza w Polsce mogła przejść z rąk cynicznych manipulatorów wprost w ręce bezwzględnych bandytów.

Stąd bierze się także ta bezwzględność w sferze politycznej i ma ona to do siebie, że na końcu zawsze wystawia bezwzględny rachunek wszystkim bez wyjątków, całemu narodowi.

Koszty ponoszą wszyscy: zarówno krzywdzeni przez totalitarnych oprawców jak i ci co ich zbrodnie poparli i popierają.

Na samym końcu zapłacą je również sami zbrodniarze – bo w momencie, kiedy utracą władzę, utracą wszystko, w imię czego dopuszczali się dotąd każdej zbrodni.

Dziś, kiedy rozgrabili już nasze srebra rodowe i rozdzielili między siebie narodowy majątek, kurczą się źródła, z których mogliby nadal kraść bezkarnie i garściami.

Skoro dawna spuścizna – polskie fabryki, kopalnie, huty i stocznie – została w procesie transformacji rozszabrowana lub zdewastowana ci, których paliwem od zawsze był rabunek, musieli znaleźć nowe źródło bandyckiej satysfakcji.

Tym źródłem stał się bezpośrednio Skarb Państwa. To na jego rachunek zaciąga się dziś gigantyczne pożyczki, tórych spłatę bezczelnie ceduje się na cały naród.

W warunkach permanentnej inflacji ubytek kolejnych kilkudziesięciu miliardów złotych przepływających ze Skarbu Państwa do prywatnej kieszeni staje się dla przeciętnego obywatela niemal niezauważalny.

To jest ten mechanizm, który potęguje bogactwo złodziei i zbrodniarzy redukując jednocześnie egzystencję Polaków zmierzającą niemal do zera.

Historia zatoczyła koło i po krwawych rewolucjach głoszących równość klas, równość wobec prawa i wobec siebie, na naszych oczach znowu powstaje klasa panów i chamów, bez żadnych form przejściowych na tym kolejnym już etapie ewolucji.

Zadłużenie zatem Rzeczpospolitej z postępu arytmetycznego zmienia się w postęp geometryczny, na końcu którego lichwiarska pożyczka dobija państwo i już nie daje się spłacić w ogóle.

Najbardziej agresywnym i niszczycielskim rządem obciążającym naród pożyczkami był i jest rząd Tuska, który w pierwszych latach swoich rządów(2007–2014) starał się tylko szkodzić państwu polskiemu i jego narodowi, natomiast w obecnej kadencji od 2023 roku otwarcie i za wszelką cenę dąży do likwidacji państwa polskiego i depopulacji narodu.

Brak społecznej kontroli nad wypychanym poza budżet długiem otwiera gigantyczne pole do nadużyć, a symbolem tego typu patologii jest nie tylko sprawa Sławomira Nowaka i ujawnione przez służby miliony poukrywane w meblach, ale przede wszystkim rabunek 153,15 miliarda złotych jakie Tusk zrabował Polakom z OFE.

Taka polityka finansowa, w zakłamany sposób tłumaczona zewnętrznymi kryzysami, w rzeczywistości wprowadza kraj w ten geometryczny postęp zadłużenia, który dla Tuska jest kluczem i narzędziem głównym zastosowanym do likwidacji państwa.

Dane Eurostatu i GUS jednoznacznie wskazują, że tempo wzrostu polskiego zadłużenia stało się najwyższe w całej Unii Europejskiej.

W zaledwie jeden rok dług sektora instytucji rządowych i samorządowych wzrósł o rekordowe setki miliardów złotych, a w ciągu obecnych rządów tuska wzrósł o bilion złotych.

Dług wielkimi krokami przekroczył już krytyczną granicę 60% PKB i na dziś wynosi już 64,5% PKB, co w liczbach bezwzględnych sięga ok. 2,6 biliona złotych. Granica 60% unijnego kryterium z Maastricht została więc w ujęciu metodyki unijnej formalnie przekroczona.

Państwo, żeby funkcjonować, musi spłacać odsetki od tych pożyczek. Koszt samej obsługi długu publicznego lawinowo rośnie i pochłania coraz większy procent PKB, co doprowadziło już do obniżenia ratingu wiarygodności kredytowej Polski przez agencje ratingowe.

Rządzący doskonale wiedzą, że nominalny dług łatwiej „rozmyć” wysokimi cenami w sklepach.

Permanentna inflacja sprawia, że do budżetu z podatków (np. VAT wliczony w chleb, paliwo, prąd) wpływa nominalnie więcej pieniędzy które można rozkraść.

Ponieważ wydatki państwa waloryzacje rent, emerytur, programów socjalnych, pensji w budżetówce oraz koszty zakupu uzbrojenia) rosną obecnie znacznie szybciej niż inflacyjny zastrzyk do budżetu to efekt jest taki, że mimo inflacji, dług do PKB dynamicznie rośnie, a nie maleje.

Dla obywatela to katastrofa – ponieważ teraz musi spłacać zarówno rosnący dług jak i rosnące odsetki, co przekłada się na degradację życia nie tylko w ujęciu ogólnostatystycznym, ale i tego realnego życia codziennego.

Tak właśnie rządy lewackiej i liberalnej degrengolady dokonują cichego strzyżenia owiec.

Skoro dziesiątki miliardów złotych rocznie idą wyłącznie na spłatę samych odsetek dla zagranicznych banków i wierzycieli, tych pieniędzy zaczyna brakować w codziennym życiu.

Nie można już nimi finansować służby zdrowia czy programów socjalnych, bo wszystko idzie na odsetki o jakie codziennie dopomina się lichwa.

Likwidacja lokalnych połączeń autobusowych, gigantyczne kolejki do lekarzy i lekarzy specjalistów, niedofinansowane i upadające szkolnictwo oraz brak podstawowego bezpieczeństwa to skutek bandyckich rządów najczerwieńszej komuny i liberalnej gawiedzi.

Rząd celowo pomija długofalową stabilność państwa i realizuje politykę finansową „tak jak on to rozumie” opierając ją na gwałtownym zadłużaniu kraju.

To jest właśnie ten mechanizm, który z bezwzględną precyzją zaczął drenować nasze kieszenie.

Cynizm polityczny szybko zamienił się w gospodarczą katastrofę, za którą przyjdzie płacić wszystkim pokoleniom Polaków.

Ta bezwzględność i anarchia polityczno- gospodarcza szybko uderzyła tam, gdzie boli najbardziej – w fundamenty naszej gospodarki.

Ruszył festiwal finansowego szaleństwa, którego tempo po prostu zapiera dech w piersiach.

Skoro w niecałe 3 lata przyrost długu stał się większy niż ten jaki wcześniej kumulował się przez ponad trzy dekady, to mamy tu do czynienia także ze zbrodnią finansową.

Największym zagrożeniem w tym mechanizmie nie jest sam fakt posiadania długu, ale koszty jego obsługi (pętla odsetkowa) i skryte cele rządzących, dla których te długi są zaciągane a następnie trwonione przez niekompetencje upośledzonych rozwojowo ministrów.

Dla nich to jedynym bodźcem do podjęcia decyzji, jest wola naczelnego zbrodniarza RP.

Stanęliśmy już i stoimy na ścieżce Greckiej, której przykład bezlitośnie udowodnił, że matematyki finansowej nie da się oszukiwać w nieskończoność, a rachunek za błędy polityków zawsze płacą ludzie włącznie z tymi którzy na tych zbrodniarzy głosowali.

To Sejm, kontrolując rząd, daje mu legalne prawo do zarządzania budżetem i zaciągania zobowiązań w imieniu państwa.

Ale jak Sejm ma kontrolować Sejm, skoro rząd jest wyłaniany z Sejmu? (członkami rządu są jednocześnie posłowie) tak więc sami się wybierają, sami się rządzą, sami się kontrolują i sami decydują o własnych uprawnieniach do łamania prawa i konstytucji, które stosują tak jak pozbawiony rozumu rządzący motłoch rozumie.

Niech nikogo nie myli tu ranga sprawowanych urzędów, bo zabieg obsadzania stanowisk ministerialnych samym dnem intelektualno- społecznym jest i celowy, i wydajny, i zaplanowany wraz ze wszelkimi analizami skutków takiego gabinetu.

Trzeba pamiętać o tym, że Tusk nie wrócił do Polski by cokolwiek naprawiać, ale żeby wszystko zniszczyć, zaorać, zgruzować i zrównać z ziemią,  by ci co przeżyją ten uśmiechnięty dobrobyt, mogli przez pokolenia spłacać to, co on na ich konto zaciągnął a obecna sytuacja demograficzna jeszcze ten koszmar pogłębia.

Jedyną naszą szansą mogą być wybory, dzięki którym możemy co prawda odsunąć od władzy zbrodniarzy, ale jednocześnie staną przed nami realia oraz świadomość stopnia zniszczenia i zgliszcz jakie ta bandycka władza po sobie zostawi.

Ponadto problem polega na tym, że zanim te wybory nadejdą, państwo może przestać istnieć czego nikt nie chce dziś brać pod uwagę a co ci wszyscy degeneraci dokładnie wykorzystują.

Obecna władza jest przekonana, że choć postępuje wg prawa tak jak ona je rozumie, to jednak ich decyzje rozporządzenia i ustawy legalizują wszelkie zbrodnie i wynaturzenia.

Tak nie jest. W hitlerowskich Niemczech prawo, budżet i regulacje państwa, uchwalał także parlament a pomimo, że wszystkie decyzje były zgodne z ich niemieckim prawem, to w Norymberdze właśnie za to, że nie łamali zbrodniczego prawa jakie obowiązywało, zostali skazani na karę śmierci…

Warto tu przytoczyć prawo natury i Formułę Radbrucha. Niemiecki filozof prawa Gustav Radbruch sformułował słynną zasadę.:

Jeśli prawo stanowione przez państwo osiąga taki stopień niesprawiedliwości, że drastycznie łamie fundamentalne prawa człowieka i zasady moralne, to traci swoją moc prawną i przestaje być prawem.

To na tej podstawie sądzono zbrodniarzy w Norymberdze i uznano, że istniały uniwersalne normy moralne (np. zakaz mordowania), które stały wyżej niż zbrodnicze,(choć formalnie legalne), prawo Hitlera.

Dziś, zdecydowana większość Polaków ma nadzieję, że ta formuła zostanie wyciągnięta na wierzch, przy rozpatrywaniu zbrodni zamachu na polską konstytucje i jej niezależne organa.

Zaciąganie długu publicznego przez rząd – nawet jeśli jest oceniane przez opozycję lub część społeczeństwa jako skrajnie szkodliwe, nieodpowiedzialne i niszczące gospodarkę – mieści się w ramach państwa takiego, jak rozumie je Tusk.

Co prawda, jest to decyzja o charakterze ekonomiczno-politycznym, a nie łamaniem przyrodzonych praw człowieka do życia czy wolności, jednak z natury rzeczy narusza także i przyrodzone prawa człowieka i jego wolności.

Nie da się przecież żyć w wolności i w przymusie jednocześnie, bo z jednej strony mamy konstytucyjnie zapewnianą wolność z drugiej zaś, prawem stanowionym narzucany przymus ( choćby płacenie podatków).

Przykłady historyczne, słusznie przypominają, że legalność nie zawsze równa jest słuszności czy sprawiedliwości a czasem bywa i zbrodnią jak to już wykazały procesy Norymberskie.

W warunkach pokojowej demokracji, błędy w zarządzaniu gospodarką w tym nadmierne zadłużanie kraju, są kwalifikowane jako zła polityka, za którą ponosi się odpowiedzialność przed wyborcami, a powinno być traktowane jako zbrodnia na narodzie i stosownie do zbrodni takie złe zarzadzanie powinno być karane z całą surowością prawa.

Chociaż „nie wszystko co zabija jest zbrodnią i nie wszystko co przynosi zysk jest dobrem”, to takie stwierdzenie trafia w sam środek najgłębszych dylematów etycznych i filozoficznych.

Formalna, urzędowa legalność(czyli to, co państwo zapisze w swoich ustawach)to za mało, by uznać jakieś działanie za moralnie dobre lub sprawiedliwe.

Argumentacja oparta wyłącznie na haśle „to jest legalne, bo tak przegłosował parlament” bywa zawodna i niebezpieczna.

Historia wielokrotnie pokazała, że rządy potrafią ubrać w majestat prawa działania, które z perspektywy moralnej są głęboko niesprawiedliwe lub krzywdzące a nawet zbrodnicze.

Z perspektywy prawa naturalnego, jeśli jakieś działanie godzi w podstawowe poczucie sprawiedliwości, to pozostaje ono niedopuszczalne, niezależnie od tego, ile pieczątek i podpisów pod nim widnieje.

W tych kategoriach należy rozpatrywać także i finanse państwa.

Zysk finansowylub korzyść polityczna nie mogą być jedyną miarą słuszności. Jeśli mechanizm finansowy państwa prowadzi do poczucia krzywdy, wyzysku podatników lub ukrytego odbierania owoców pracy obywateli (np. poprzez inflację wywołaną zadłużeniem), to mamy tu do czynienia nie tylko z nadużyciem władzy, ale i ze zbrodnią.

W tym ujęciu, nakładanie zobowiązań na ludzi, którzy nie mieli głosu w sprawie zaciągania obciążeń finansowych (jak przyszłe pokolenia), można oceniać jako wyraz niesprawiedliwości, naruszenia podmiotowości i właśnie zbrodnią przeciw Narodowi Polskiemu.

Właśnie z tego powodu w filozofii politycznej istnieje pojęcie nieposłuszeństwa obywatelskiego czy prawo do moralnego sprzeciwu.

Obywatele mają prawo – a według niektórych filozofów nawet obowiązek – głośno nazywać niesprawiedliwość po imieniu, używając mocnych pojęć (takich jak „przestępstwo moralne” czy „zdrada interesu narodowego”), aby obudzić sumienia reszty społeczeństwa.

Nie ważne jest czy ktoś kradnie skrycie cukierka w sklepie, czy tez dokonuje napadu z bronią w ręku na bank i kradnie pieniądze. W obu przypadkach mamy do czynienia ze złodziejem.

Nie ważne jest czy kłamiesz własnej Matce czy sąsiadowi - Jesteś łgarzem, nie ważne jest czy zabijasz dziecko nienarodzone w łonie matki czy też przechodnia na ulicy….jesteś mordercą… tak właśnie działa logika życia i logika prawa.

Ciężar gatunkowy nie ma tu najmniejszego znaczenia i wielkim błędem jest ocena wagi zbrodni jakiej się dopuszczasz bo definicja w każdym przypadku jest tylko jedna….

Był czas, kiedy dziś najwięksi wrogowie, którzy stoją naprzeciw siebie mieli niepowtarzalną szansę by budować siłę państwa i dobro jego obywateli a obie te partie swoje szanse zmarnowali poprzez odwracanie celów swojej polityki od momentu, kiedy dostali władzę.

Pozorne dobro jakim szczyci się dziś PiS, czyli programy socjalne, w swej istocie osłabiały państwo a jego coraz większa słabość odbijała się czkawką u obywateli.

Programy te miały za zadanie zarówno szerzenie propagandy mającej zapewnić im kontynuację władzy, jak i przykrywanie tajnych celów, w tym pozbawianie państwa jego niezbywalnych praw, przekazywanie władzy w obce ręce i obciążanie zadłużeniem kolejnych pokoleń Polaków.

Dziś, Tusk i Kaczyński to schyłkowe „dziady” w polityce a i ich działania skupiają się na uniknięciu odpowiedzialności za szkody wyrządzone Polsce i polskiej demokracji.

Partie PiS i PO (dziś KO) to formacje skompromitowane,  walczące jedynie o utrzymanie się na powierzchni polityki, ale prawdziwym zagrożeniem dla Polski wyłaniającym się zza ich pleców staje się konfederacja Mentzena, która zapatrzona w bezkarny rabunek poprzednich formacji rządzących szepce nam pod nosem „ teraz Qwa my”.

Mentzen zaczyna się jawić jako niezrównoważony psychopata z ADHD w jednym, w zasadzie nie różniący się (oprócz wieku) ani od Kaczyńskiego, ani od Tuska.

Jest mu wszystko jedno co stanie się z państwem i co będzie z narodem bo dla niego najważniejsze jest stanowisko i władza…

Dziś to Mentzen siada do stołu ze zbrodniarzami i dąży do resetu. To on zbrodniarzom stawiał piwo w swoim pubie, to on stawał na drodze i kładł kłody pod nogi Prezydentowi Nawrockiemu, to on siedzi na tyłach i przygląda się jak Polskę wykrwawiają bandyci.

Jego przyjęta taktyka akceptacji zła dla osiągniecia dobra, musi doprowadzić do takiego samego efektu jaki osiąga dziś zbrodniarz Tusk, stosując prawo „tak jak my je rozumiemy”  i  jakie osiągał Kaczyński, rozmywając zbrodnie Tuska w rozdawnictwie socjalnym i oddawaniu Polski Brukseli.

Należy pamiętać o tym, że to rząd PiSu, rękami Morawieckiego, podpisywał wszystkie łady i ręką Lecha Kaczyńskiego podpisał traktat lesbijski, odbierający Polsce suwerenność.

Nie można zamykać oczu na fakty tylko dlatego, że ktoś obiecuje raj, bogactwo i wolność, bo po uzyskaniu władzy – jak uczy nas życie – otrzymujemy piekło, nędzę, kłamstwo, łzy, bat i zamordyzm.

Wszystkie te rządy dawały nam chleb zakwaszany kłamstwem i trucizną.

Dziś przed nami staje Mentzen, który tak samo jak i tamci obiecuje, ale siada do stołu razem z bandytami…

Czego zatem możemy się po nim spodziewać? Wszystko wskazuje na to, że tego samego co i po tamtych zbrodniarzach.

Konfederacja podczas ostatniej kampanii wyborczej osiągnęła poparcie ponad 15%, kiedy to Korwin przekazał władzę w ręce Mentzena.

Od tego momentu rosły ambicje kolejnego zbawiciela narodów i odwrotnie proporcjonalnie do jego ambicji zaczęło się kształtować poparcie dla tej formacji.

Im bardziej "wódz" aspirował do roli co najmniej ministra finansów, tym bardziej spadało poparcie dla Konfederacji, zatrzymując się na poziomie 7% i zamiast 75 posłów, do Sejmu weszło 18 posłów Konfederacji.

Nie trzeba chyba tu dodawać, że gdyby nie ten zjazd poparcia, dzisiejszy Sejm wyglądałby zupełnie inaczej, a władza zbrodniarzy byłaby niemożliwa.

„Służba i poświęcenie”, jak to mówił zapijaczony minister MSWiA, nie była domeną wyłącznie tej bełkoczącej czerwonej kreatury, karła inteligencji proletariatu i komunistycznego dziedzica sowieckiej polskości.

„Służba i poświęcenie” to także sztandar niemieckiego agenta sprawującego funkcję premiera rządu w Polsce, gdzie służba jest sprawowana na rzecz niemieckiej Rzeszy, a poświęcenie to poświęcenie narodu polskiego na rzecz faszystowskiej UE.

Mieliśmy już w swojej historii "katyńską goleń" uczepioną do wieńca na grobie w Katyniu i mamy zalanego strażaka jako ministra MSWiA.

Bruksela rozplanowała sobie zbrodnię doskonałą, dobierając do tego zadania usłużnego kolaboranta o mentalności niemieckiego żołdaka hitlerowskiego Wehrmachtu – Donalda Tuska.

To Ursula von der Leyen głosiła światu, że wysyła swojego lokaja na stanowisko premiera rządu w Polsce, oczekując jednocześnie od niego przerobienia III Rzeczypospolitej w Generalną Gubernię IV Rzeszy niemieckiej.

Jednak jego braki intelektualne, cywilizacyjne, mentalność psychopaty i prymitywizm moralny, a także poważne braki w logicznym rozumowaniu i determinacja skierowana na pozbawienie Polski podmiotowości sprawiły, że to, co miało być zbrodnią doskonałą, przerodziło się zaledwie w desperację samobójcy.

Precyzyjnie opracowany plan likwidacji Polski na szczęście trafił w ręce pozoranta, oszusta i łgarza, człowieka chorego z nienawiści do Polski i Polaków, człowieka nienawidzącego polskiej państwowości, człowieka, który na innych patrzy z nienawiścią tylko dlatego, że został kiedyś przez naród polski odrzucony.

Dziwne jest tylko, że ci, którzy mienią się być elitą intelektualną Europy, nie dostrzegli tego, co jest tak oczywiste, jest przed oczami wszystkich, i powierzyli tak ważną dla nich misję w ręce człowieka w fazie ewolucji wstecznej.

Najwyraźniej opatrzność Boża czuwa nad nami, a ten tragiczny epizod w życiu narodu polskiego był jedynie niezbędnym elementem nawrócenia.